دانلود کتابهای محمود رعیت نژاد

محمود رعیت نژاد

محمود رعیت نژاد در سال ۱۳۴۴ متولد شد. وی نویسنده ی اثر "از مشهد تا کاخ صدام" می باشد .این کتاب به خاطرات مردی می پردازد که در اوج نوجوانی مورد اسارات قرار گرفت و به گونه ای نگاشته شده که میتوان آن دوران را ،به همراه حادثه های دردناک و شکنجه ها ،با تمام وجود احساس کرد. گردآوری این کتاب توسط "سعیده زراعت کار" پس از حدود ۳۰ جلسه مصاحبه، به انجام رسیده است.

با وقوع جنگ عراق علیه ایران ، در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ تعدادی نوجوان، چند سال از بهترین سال های جوانی خود را به اسارت در آمدند.تعدادشان ۲۳ تفر بود که در میان آنها از نوجوان ۱۳ ساله وجود داشت تا جوان ۱۸ ساله.یکی از این نوجوانان محمود رعیت نژاد نام داشت. وی قبل از تولد ۱۵ سالگی راهی جبهه شد اما به دلیل سن کم، او را به پادگان راه نمیدادند و مجبور شد به صورت پنهانی وارد قطار شود ،اما در ایستگاه تهران شناسایی شد و قراربر این شد که او را برگردانند ولی به قدری خوش خدمتی کرد که وی را پذیرفتند.

زمانی که ۱۷ سال داشت و مسئول آموزش نیروهای تخریب استان خراسان رضوی بود،صدام در عملیات "بیت المقدس" شکست خورد اما تعدادی نوجوان را به اسارت گرفت .صدام با تظار به رفتاری انسان دوستانه ،با آن ها خوب و با مهربانی رفتار میکرد .هدف وی از این کار ،حقیر و کوچک نشان دادن ایران بود که ثابت کند ایران نیرو ندارد و به وسیله ی دانش آموزان ۱۳ تا ۱۸ ساله به جنگ می پردازد. این کار در واقع یک حمله ی تبلیغاتی بود و قصد داشت از طریق این نوجوانان برای خود طناب نجاتی بسازد تا بتواند عملیات بیت المقدس را به نفع خود تمام کند.

در طول اسارت، این جوانان یک بار با صدام حسین ملاقات داشتند که از آنها درخواست کرد به مردم بگویند این جنگ به نفع دشمنان ما، یعنی عراق می باشد و هرچه زودتر باید به این جنگ به نفع عراق پایان دهند.آن جوانان به قدری احساس تنفر نسبت به صدام داشتند که هرکدام در ذهن، او را مورد ضرب قرار می دادند اما به دلیل سن کم و اسیر بودنشان نمیتوانستند حرفی بزنند. البته چندین بار با یکدیگر نقشه ی قتل او را کشیدند اما به دلایل مختلف و با وجود محافظ های صدام، این اتفاق نیوفتاد. آنها اعتصاب غذا کردند و به همین علت آنان را به سلول های اردوگاه فرستادند.به قدری گرسنگی و سختی کشیدند و مورد شکنجه های متعدد قرار گرفتند که جانی برایشان باقی نمانده بود،اما با این حال با تمام وجود ایستادگی کردند و حاضر به از دست دادن غیرت و عذتشان نشدند. آن ها به هیچ عنوان پیشنهاد صدام را قبول کردند و به همین ترتیب به مدت ۸سال و نیم در اسارت ماندند و پس از آن آزاد شدند.

 

 

محمود رعیت نژاد پس از آزادی به فراگیری دروس حوزوی پرداخت و هم اکنون طلبه می باشد.حائز ذکر است که آنها هنوز هم پس از گذشت سال ها و با وجود اختلاف نظرها ، با یکدیگر صمیمی هستند و گاهی با خانواده دور هم جمع میشوند و خاطرات دوران اسارات را زنده میکنند.

احمد یوسف زاده یکی از این ۲۳ نفر پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، نامه ای برای صدام نوشت.قسمتی از نامه حاوی این متن بود:

"همه ی آن رزمندگان کوچک که ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ به حضورشان پذیرفتی ، با تحمل شکنجه هایی که ذکرشان در ستون این نامه نمی گنجد،پس از گذراندن شیرین ترین سال های عمرشان در شکنجه گاه های تو،سرانجام با گردنی افراشته قدم به خاک میهن شان گذاشتند و امروز همه دکتر و مهندس شده اند و در سازندگی کشورشان سهیم هستند..."

آثار:

از مشهد تا کاخ صدام

 

آثار محمود رعیت نژاد که در کتابچین موجود است