نیما یوشیج

نیما یوشیج


نام اصلی:علی اسفندیاری
شهرت: نیما یوشیج
زادگاه:یوش
تاریخ تولد:بیست و یکم آبان ماه سال 1276 شمسی
تاریخ وفات:سیزدهم دی ماه سال ۱۳۳۸
محل زندگی:تهران و مازندران
ملیت:ایرانی
پیشه:شاعر
سبک نوشتاری:شعر نو
تعداد فرزندان:1
علت فوت:ذات الریه
محل دفن:حیاط خانه خودش، روستای یوش

آلبوم تصاویر

کتاب های نیما یوشیج

زندگی نامه نیما یوشیج

علی اسفندیاری با لقب نیما یوشیج در بیست و یکم آبان ماه سال 1276 شمسی مصادف با یازده نوامبر سال 1897 میلادی در روستای یوش واقع در بخش بلاده شهرستان نور استان مازندران چشم به جهان گشود.
او را پدر شعر نو نام گذاشته اند. پدرش  ابراهیم خان اعظام السلطنه نام داشت. نیما در روستای یوش بزرگ شد و در مزرعه و مراقبت از گاو ها به پدرش کمک می کرد. او در نوجوانی اش، به آموختن اسب سواری و تیر اندازی مشغول شد و با چوپان ها به چرا نیز می رفت. او خواندن و نوشتن را در یک مکتب خانه آموخت و به درس خواندن علاقه ای نداشت .
زمانی که نیما دوازده ساله شد به تهران نقل مکان کردند و در آن جا خانه ای را اجاره کردند. این خانه در مجاورت مدرسه ی دارالشفا قرار داشت . نیما در تهران ابتدا به مدرسه ی حیات جاوید رفت. مدت کوتاهی در این مدرسه تحصیل کرد و بعد به مدرسه ای کاتولیک با نام سن لویی رفت. در این مدرسه از محضر معلمی بسیار خوش اخلاق با نام نطام وفا بهره مند شد. نظام وفا که خود شاعری نامی بود به نیما در امر شاعری بسیار کمک کرد و او را تشویق می کرد. در آن زمان نیما اشعاری به سبک خراسانی سرود.
زمانی که نیما به سن بیست و دو سالگی رسید در وزرات دارایی استخدام شد ولی این شغل را دوست نداشت و از آن جا بیرون آمد. یک سال پس از آن اولین شعر خود را با نام مثنوی بلند قصه ی رنگ پریده  سرود و پس از مدتی نیما راجع به این شعر کفته بود که آن اثری بچگانه است.

 

نیما


نیما در سال 1300 نام خود را از علی به نیما تغییر داد. یک سال بعد مجموعه ی شعر افسانه را به چاپ رساند و این شعر را به استاد خود نظام وفا اهدا کرد. در سال 1305 نیما با عالیه جهانگیری، که دختر میرزا اسماعیل شیرازی بود ازدواج کرد عالیه خواهر زاده ی جهانگیرخان صوراسرافیل بود. حاصل ازدواج آن ها یک پسر با نام شراگیم بود. شراگیم در حال حاضر ساکن امریکا است.
 در سال 1317 نیما فعالیت های مطبوعاتی خود را آغاز کرد و با محمد ضیاء هشترودی، عبدالحسین نوشین و صادق هدایت نیز آشنا شد. او اشعاری را نیز در آن مدت سرود.
در ابتدای فعالیت نیما شاعران بسیاری با استهزاء او می پرداختند و انتقادهای شدیدی از او می شد اما نیما به این مسخره کردن ها توجهی نداشت و اشعار خود را روز به روز با قدرتی بیشتری می سرود.
نیما فعالیت های سیاسی نیز انجام می داد و طرفدار جناح چپ بود و با یکی از نشریاتی که برای حزب کمونیست ایران مطلب می نوشت همکاری می کرد. این نشریه ایران سرخ نام داشت.
نیما سرانجام در تاریخ سیزدهم دی ماه سال ۱۳۳۸ به دلیل بیماری ذات الریه در شمیران، واقع در شمال تهران دار فانی را وداع گفت. همان طور که او وصیت کرده بود پیکرش را در حیاط خانه خود در زادگاهش، روستای یوش، به خاک سپردند.

از آثار او می توان به هفت کتاب، مرقد آقا و چند داستان کوتاه دیگر، دنیا خانه ی من است و ... اشاره کرد.